บทที่ 26 คนปากเเข็ง

“ห่วงมันมากสินะ” เขาเอ่ยเสียงเรียบ พลางมองเธอนิ่งๆ “เมื่อคืนก็ยอมให้มันประคอง ทีกับฉันทำเป็นพยศ...ถ้าอยากให้ฉันวางตัวเป็นรุ่นพี่นัก เธอก็ทำตัวให้มันเหมือนรุ่นน้องหน่อยทิชา ไม่ใช่เดินหนี หรือแสดงกิริยาไร้มารยาทใส่ฉันแบบเมื่อวาน”

“ถ้าพี่อยากให้ฉันเคารพ งั้นก็ช่วยทำตัวให้มันดีๆ ก่อนเถอะค่ะ” ทิชาเค้นเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ